یادتون هست که یک سریالی بود که از این عبارت استفاده میکرد؟؟!!
حالا که سفارت کانادا در دمشق پروندهها را به ورشو ارسال کرده و بر اساس دستور وزیر محترم مهاجرت کانادا ، قرار هست که خیلی سریع بک لاگ را کاهش دهند ، بعضی از مشاورین محترم ، ول کن شکایت نیستند و این آش نیم پز ، که روی دستشون باد کرده رو میخواهند بزور بخورد خلق الله دهند. خب ، البته کلی پول توشه ، هر کی بود ازش نمیگذشت!!!
این متن رو بخونید و لحظات شاد و مفرحی را برای شما آرزو میکنم !!! فقط مراقب باشید ، جمله آخر رو که خواندید ، از خنده غش نکنید.
جلسه ای که دیروز در حضور قاضی بارنز برگزار شد بسیار مثبت و روشنگر بود. ابتدا، رئیس دادگاه به دلیل دریافت ۳۰۴ درخواست، خواهان برگزاری جلسه ای شد، چون دادگاه نگران این مطلب بوده است که چگونه می توان به پرونده تمامی شکات رسیدگی کرد. همان روز، من ۱۱۲ پرونده دیگر نیز به پرونده های قبلی اضافه کردم و ۵۶ پرونده نیز در دست بررسی داشتم.
بنابراین، هر دو طرف توافق کردیم که به جای بررسی تمامی ۴۷۲ پرونده، من چند پرونده را به نمایندگی تمامی پرونده ها انتخاب کنم. دادگاه متوجه شد که دو دسته پرونده وجود دارد؛ یعنی شکایات متقاضیانی که قبل از ۲۷ فوریه ۲۰۰۸ درخواست خود را ارئه کرده اند و یا بین ۲۷ فوریه ۲۰۰۸ و ۲۵ ژوئن ۲۰۱۰، درخواست داده اند؛ و همچنین چندین نفر نیز طرح درخواست ویزا نموده بودند. پس، ما ابتدا می توانیم به بررسی حدود ۲۴ پرونده بپردازیم. (البته در حال حاضر، ما تنها یک پرونده از پروتوریا، مانیل و سئول، دو پرونده از پکن، سه پرونده از سنگاپور، چهار پرونده از آکرا و نایروبی، شش پرونده از لندن و ۱۶ پرونده از هنگ کنگ در اختیار داریم و بقیه از دمشق و دهلی نو می باشد.).
با وجود این، دادگاه یک راه حل میانجی گرانه را جهت دادرسی ترجیح می دهد و اعلام کرد که یک قاضی که من به او اعتماد دارم، یک راه حل میانی را جهت حل و فصل شکایت ها ترجیح داده است. من این پیشنهاد را پذیرفتم اما وکیل طرف مقابل ما نمی تواند بدون مشورت با اداره مهاجرت چنین کاری را انجام دهد. او موافقت کرد تا تصمیم نهایی اداره مهاجرت را تا ۲۰ دسامبر اعلام کند. او باید بداند که دادگاه معتقد است که میانجی گری به نفع همه است.
با وجود این، مشکل اصلی اداره مهاجرت این است که اگر راه حل مصالحه انتخاب شود، آن ها مجبور به اتخاذ راه حلی برای مابقی شکایت ها نیز می باشند. پس، تا موقعی که پرونده های شکایت ما در جریان باشد، این مشکل برای اداره مهاجرت نیز باقی خواهد ماند. بنابراین، آن ها ممکن است جهت طولانی شدن فرایند دادرسی بخواهند دعوی را ادامه دهند. همچنین اداره مهاجرت باید بداند که اگر بخواهند طرح دعوی را برگزینند، تصمیم گیری بر سر این موضع بر اساس ماهیت آن انجام می گیرد و دادرسی در همین مرحله رد نخواهد شد (هیچ تضمینی در این مورد داده نشده است و نمی تواند داده شود. با وجود این، رئیس دادگاه تصمیم گرفته است که از تصمیم پنج قاضی مختلف بهره بگیرد).
اگر راه حل مصالحه را برگزینیم، طرح دعوی مربوط خسارت به عقب خواهد افتاد و در صورت رسیدن به مصالحه هیچگونه خسارتی از طرف اداره مهاجرت پرداخت نخواهد شد. بنابراین، مسلما مصالحه به نفع اداره مهاجرت خواهد بود.
قرار صادره از دادگاه را می توانید در این قسمت مشاهده کنید. مهمترین نکته از دید افرادی که مایل به شرکت در دعوی هستند این می تواند باشد که شکایات افرادی که در آینده طرح دعوی می کنند نیز به پرونده های موجود اضافه می شود. بنابراین، درخواست های بعدی می توانند تا قبل از تنظیم این دادرسی تسلیم دادگاه شوند.
اگر راه حل مصالحه برگزیده شود، هزینه های کار من به عنوان وکیل افزایش می یابد چون در صورت موفقیت در مصالحه بخشی از هزینه های دریافتی خود را که مربوط به بخش دعوی خسارت است را از دست می دهم. در صورت مصالحه و برای پرونده هایی که پس از آن بخواهند به شاکیان بپیوندند، هزینه اولیه ۷۵۰ دلار و در صورت موفقیت، ۱۰۰۰ دلار می باشد (در حال حاضر افراد می توانند با ۵۰۰ دلار و ۵۰۰ دلار در این شکایت شرکت کنند). رویهم رفته، آن هایی که در ابتدا شکایات خود را ارائه کرده اند در واقع کسانی هستند که درب ها را بر روی دیگران باز کرده اند. پس، آن ها از این افزایش هزینه ها معاف می باشند. با وجود این، کار من بیشتر متمرکز بر شکایات افرادی که در اداره دمشق یا دهلی درخواست خود را ارائه کرده اند، در حالی که هر چه بر تعداد متقاضیان ویزا افزوده شود، کار برای گرفتن موافقت اداره مهاجرت جهت بررسی فوری دعاوی قضایی سخت تر می شود. در حال حاضر، ما ۳۰۰ شکایت از اداره ویزای دهلی و ۲۰۰ شکایت از دمشق/ ورشو دریافت کرده ایم.
رویهمر فته حدس من این است که اگر این مصالحه مورد قبول قرار بگیرد، اداره مهاجرت اعلام تغییر در سیاست خود در قبال پرونده های موجود می نماید تا از پرونده های جدید شکایت جلوگیری کند. قاضی بارنز به این نکته واقف است که در پرونده های شکایت اینچنینی، گرچه افرادی که در شکایت شرکت می کنند در اولویت بررسی نسبت به سایر افراد قرار می گیرند و این مطلب به نظر سایرین منصفانه نیاید ولی دادگاه فقط می تواند نسبت به کسانی که در شکایت شرکت کرده اند رای دهد. پس، حتی اگر وزیر اعلام کند که می خواهد یک سهمیه سالیانه برای هر ردیف از متقاضیان در نظر بگیرد، مزیت حضور در این گروه دعاوی این است که پرونده های ما زودتر از دیگران مورد بررسی قرار می گیرد.
همچنین در این قسمت می توانید تائید از طرف مدیر دفتر ویزای پکن مبنی بر متوقف شدن بررسی و پذیرش متقاضیان چینی قبل از فوریه ۲۰۰۸ را ببینید که در آن هیج زمان بررسی اعلام نشده است و اعلام برنامه در خصوص چگونگی رسیدگی به پرونده ها به آینده نامعلوم موکول شده است. اگر این بیانیه را از طرف وزیر یک تاکتیک طفره روی در نظر نگیریم، و حقیقتا وزیر خواهان اعلام چیزی باشد، در این صورت بهتر این است که در گروه شکات با شانس بررسی فوری پرونده قرار گرفت تا با پیشرفت کندی که در بررسی پرونده ها می بینیم منتظر نوبت بررسی بود.
از سویی دیگر، اگر این مصالحه منجر به حل این موضوع نشود، دعوی خسارت همچنان می تواند دنبال شود. به طور کلی، این جلسه ملاقات مرا نسبت به گرفتن نتیجه مثبت در ارتباط با سرنوشت شکات امیدوار کرده است ولی احتمال درامدی که برای من از دعوی خسارت می تواند به دست بیاید را کاهش داده است.
در اعتراض عمومی علیه اداره مهاجرت در دادگاه فدرال شرکت کنید
خوش باشید